عید آن سالها

همه طعم تلخ دریافت پیامک های تبلیغاتی را چشیده اید. یک نوع وارد شدن بی اجازه است به حریم خصوصی آدم ها. من که ماه قبل کلافه شدم و پیگیری کردم تا قطع شدند!
حالا هم، دست خودم نیست؛ اصلا حس خوبی ندارم به پیامکهای فلــه ای و سنـدتووآلـی قبل از عید و بعد از آن. چیزی است شبیه همان پیام های تبلیغاتی. از نظر من به بی احترامی بیشتر می ماند تا احترام!
تک تکشان را می خوانی و دنبال اسمت می گردی، اما کسی به شما تبریک نگفته! یک متن فوروارد شده است که گویا برای رفع تکلیف برایتان فرستاده شده. شاید یک متن مشابه، بارها و بارها از طرف افراد مختلف برایتان برسد... بعید می دانم این مدل تبریک شنیدن برای کسی خوشایند باشد.
امسال هم مثل پارسال، متنی را آماده کردم و پایانش، دوستانم را به نام کوچک و پسوند جان خطاب کردم با تبریک خاص. 
پارسال عکس العمل های جالبی دیدم، امسال هم همینطور. 
گرچه این روش هم خوشایند نیست و تماس تلفنی یا دیدار حضوری ترجیح دارد به آن، اما گاهی گریزی نیست.
یادش بخیر قدیم ها، هفته آخر اسفند را دنبال کارت پستال بودم تا روز آخر بدهم دست همکلاسی هایم. برای دوستان صمیمی ترم، از این دوتایی ها میگرفتم و برای بقیه ساده و کوچک. بعدن ها هم که این کارت پستال های برجسته و موزیکال مد شدند که خیلی دوستشان داشتم. حالا که فکر می کنم می بینم چقدر کار قشنگی بود این رسم کارت پستال دادن. هم دست دادن و روبوسی و لبخند داشت، هم هدیه ماندگار بود، هم با دست خط خودت برای عزیزانت می نوشتی... 
عیدی گرفتن ها هم که حال و هوای خودشان را داشتند. پنجاه تومانی و صدتومانی های نو تا نخورده چقدر حس خوبی می داد بهمان. کلی ذوق می کردیم... دیشب که مادربزرگ به تمامــمان ده هزارتومانی نو دادند، یکی از نوه ها گفت مامانی؟ مثلا من با این چه کار می توانم بکنم؟! 
همه چیز مصنوعی شده انگار. لباس پوشیدن عید، عیدی، سفره انداختن ها، دید و بازدیدها، و دلهایمان حتی!
هر سال، دعای اول سال را می خوانیم، که حول حالنا، هی می شنویم که دلتان را از کینه پاک کنید، تغییر پیدا کنید، اما باز نگاهمان همان است... سفره ها را شلوغ تر می کنیم، اما دلهایمان از هم دورتر می شود انگار. کی خبر دارد پشت لباس های شیک و ظاهر مرتب فامیلش، دوستش، خواهرش، برادرش، چه ناگفته هایی پنهان شده؟ کجا دنبال رفع غم و گرفتاری و شاد کردن دل هم بودیم؟ طول سال کجاییم که یک هو عید پیدایمان می شود و بعد غیب می شویم تا سال بعد؟
...
از کجـــا رسیدیم به کجـا!
خلاصه که پیامک فله ای نفرستید، حس خوبی ندارد!
سال 93 برای همه تان سال رشد و شکوفایی باشد الهی.

/ 9 نظر / 12 بازدید
فاطمه

سلام ازتون خواهش میکنم به وبلاگم بیایید واگه میتونید کمکم کنید ویه خانواده روخوشحال.خداشاهده خیلی نیازداشتم که دست به این کارزدم که اگه مجبورنبودم این کارو نمیکردم تقاضا دارم اگه میتونیدکمکمون کنیدویه بچه15ساله روازمرگ نجات بدید.یامهدی

الهام

آی گفتی آی گفتی حالم بد میشه امسال از موبایلم ولی پیام تو برام جالب بودش.دیدی که چی جواب فرستادم مرسی دختر بامحبت[گل]

الهام

آی گفتی آی گفتی حالم بد میشه امسال از موبایلم ولی پیام تو برام جالب بودش.دیدی که چی جواب فرستادم مرسی دختر بامحبت[گل]

فريد

سلام سال نو مبارک خانم. اميدوارم امسال سلامتي و دلخوشي همراهت باشه. منم اصلا اين مدل پيام فرستادن رو دوست ندارم و هيچ وقت اين کارو نکردم. حتي اس ام اس هاي جديد رو که از اينترنت ميگرن و ميفرستن رو هم دوست ندارم. من خيلي ساده سال نو رو تبريک ميگم و اونچيزي که مي دونم تو دل دوستم هست رو براش آرزو مي کنم. نمي دونم شما چي تو دلتونه من همين تبريک ساده رو ميگم.

تنهاترینم

سلام حال همه ما خوب است ملالي نيست جز گم شدن گاه به گاه خيالي دور، كه مردم به آن شادماني بي سبب مي گويند با اين همه عمري اگر باقي بود طوري از كنار زندگي مي گذرم كه نه زانوي آهويي بي جفت بلرزد و نه اين دل ناماندگار بي درمان

میرزایی

سلام حوری عزیز سالنوت مبارک. ما بحمدالله شماره تون و نداریم که پیامک بفرستیم. راستی سروش من به دنیا اومد.زیبا مثل برگ گله وقت بشه عکسش و میزارم. دعا یادم بود. دلم می خواد امسال همون سالی باشه که اخرش بگی چه سال توپی بود. در پناه حق

mona

salam hori :) eydet mobarak cheghadr in yaddasht barayam ashena bod hameash hast kheyli bad shode baraye rafesh bayad teknology ro nabod kard ama mishe?

فريد

سلام روز زن مبارک بانو.[گل]

ساکن خابگاه کوشک قدیم

حوری جون یادت باشه عید رو به من تبریک نگفتی هاااااااا.......