می گویند که بهار آمده، و لطافت هوا و شور و شوق مردم شهر برای خانه تکانی و خرید، تایید می کند این خبری را که برای من امسال، انگار که شایعه ای باشد و خبری کذب!
هر سال با چه دقت و وسواسی ماهی های قرمزم را انتخاب می کردم و سفره هفت سین می چیدم و اما امسال برایم فرقی نمی کند که باشد یا نه.
برای من امسال عیدی وجود ندارد، وقتی ذهنم نمی پذیرد و تکانی به خودش نمی دهد و دلم مثل هر سال همان طور خالی مانده، چه عیدی؟!  عید را دل آدم ها تعریف می کند و ذهنشان.
نمی شود به هوای دید و بازدید و آهنگ شاد گوش دادن و فیلم سریال دیدن و یا رفتن به آغوش طبیعت، به زور، شادی و رنگ و بوی عید را چپاند توی وجود کسی، وقتی که هوای آن دل زمستانیست.
حس کشتی گیری را دارم، که داور سوت پایان را زده و دستش را محکم رو به زمین می گیرد، و دست برنده را بالا می برد، آن طرفی ها می خندند و شادند، بی آنکه چشمی بغض رقیب را ببیند و دستی نم اشک را از گونه هایش پاک کند.
 
سال نو را به همه آنهایی که سمفونی بهار روحشان را نوازش می دهد و جان و دلشان پر از نشاط و حال و هوای عید است تبریک می گویم...



تاريخ : ٢٩ اسفند ۱۳۸٩ | ۱۱:٠٧ ‎ب.ظ | نویسنده : اول شخص مفرد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.