برایم جای تامل است صفت «ستارالعیوبی» خداوند؛ که روزانه از این همه بنده ای که قرار بود نماینده اش باشند روی زمین، به جای لحظه های رفاقت، دقایق خیانت می بیند و پرده پوشی می کند و آغوشش را بازتر.
خطاهایی که اگر کمترینش برای اطرافیان عیان می شد، بنا را بر سرزنش و طرد و قهر می گذاشتند و حقیرت می کردند و آبرویت را می ریختند.
اما تنها اوست که هربار بی پناه و دلشکسته و معترف نزدش آمدیم، رحمت و محبت و مهربانی بی انتهایش را نثارمان و دستان مهربانش را به سویمان دراز کرد و هرگز به رویمان نیاورد که بر ما چه گذشته...



تاريخ : ٢٦ امرداد ۱۳۸٩ | ۱٠:٤٠ ‎ب.ظ | نویسنده : اول شخص مفرد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.