بازی روزگار را نمی‌فهمم که گاه فراموش می‌کند که ما کودکیم؛ و چه بی‌رحمانه قایقمان را می‌شکند و  سال‌های سال رهایمان می‌کند ...

 



تاريخ : ۱۳ اسفند ۱۳۸٦ | ٦:۱٦ ‎ب.ظ | نویسنده : اول شخص مفرد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.