نگاهی گذرا به پدیده مداحی در دهه های اخیر و سیاسی شدن بیش از پیش آن، می تواند نگران کننده باشد.
صرفا ستاره بودن و مرید داشتن، بدون علم و آگاهی و درک صحیح از مسائل، نمی تواند مجوز باشد که بین جمع کثیری از مستمعین در روزهای عزاداری، فحاشی بشود به سران مملکت. (توسط میم.الف) یا بعد از انتقادات صریح آیت الله مکارم شیرازی از آفات و انحرافات مداحی، همین فرد بشدت اعتراض کند به گفته های ایشان. یا در فضای معنوی مجلس، از الفاظ رکیک و زشت استفاده بشود. (توسط سین.ح).
اگر کنش های این افراد مورد پسند مقامات نیست، پس چرا برای روزهای خاص از آنها دعوت می شود برای مداحی؟!!
دلیل فرورفتنشان داخل هاله ای از مصونیت و امنیت چیست که جتی به بعضی شان مجوز حمل سلاح می دهند برای دفاع شخصی؟ قضاوتی نمی کنم راجع به دلیل حمل سلاح گرم توسط مداح مشهور کشور، اما یعنی جان اینها عزیزتر از مابقی شهروندان است؟ حتی ارزشمندترند از شهدای هسته ای که شاید اگر هر کدامشان سلاح داشتند، الان کنار ما بودند...؟!
الله اعلم!
..
پ.ن: شخصا منش و شخصیت حاج علی انسانی را تا حدی می پسندم. اخلاص و سوز ایشان و اینکه اجازه نمی دهند رابطه مراد و مریدی بین خودشان و مستمعین پیش بیاید، قابل توجه است. گهگاه هم که در جمع های دوستانه، پدرم حرفی از سیاست می زنند، بهشان می گویند:"حسین بگذریم...!"
.
بخوانید: + و + و +


تاريخ : ۱۸ دی ۱۳٩٢ | ۱٢:٥٩ ‎ب.ظ | نویسنده : اول شخص مفرد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.