این روزها، عجیب دلم می خواهد نوزاد تازه متولد شده ای را در آغوش بگیرم و شبانه روز دستان کوچکش را در دستان لرزانم بفشارم؛ آرامشش را وام بگیرم؛ بی دغدغه بودنش را؛ لبخندهای صادقانه و واقعی و خواب های عمیقش را.
این روزها برای مدت کوتاهی، می خواهم کودک باشم، که لبخند بزنم. که آرام باشم.



تاريخ : ۱٩ مهر ۱۳٩۱ | ۱۱:٥۳ ‎ب.ظ | نویسنده : اول شخص مفرد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.