هر سال که آن شیخ نازنین نهیب می زد که : قدر بدانید شب قدر را که خیلی ها الان روی تخت بیمارستان ها هستند و دلشان اینجاست، خیال می کردم که فقط برای دیگران می گوید و امکان ندارد یک روز من یا خانواده ام نتوانیم شب قدر را احیا بگیریم...
امسال حس دعا و مناجات ندارم. هرگز تصورش را هم نمی کردم که یکسال بیاید که آنقدر غافل باشم و کم توجه که شب به این مهمی بنشینم پای کامپیوتر و بیایم نت.
عضوی از خانواده ام امسال روی یکی از همان تخت هاست که شیخ می گفت. از شدت فکر و خیال نمی توانم لحظه ای دعا و قرآن بخوانم. آمدم اینجا شاید شراب شلوغی اش کمی مست و ناهشیارم کند...



تاريخ : ۱۸ شهریور ۱۳۸۸ | ٥:٤۳ ‎ب.ظ | نویسنده : اول شخص مفرد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.